“Dîn’in âfeti şu üç şeyden dolayıdır: Fisk u fücûr sahibi din ulemâsı, zulümkâr idareci ve devlet adamı, ilmi kifâyetsiz olan câhil müctehid.” (Hz.Muhammed – a.s.m)
İbn-i Abbas’dan (r.a.) rivayet edilen bu hadis-i şerif dînin bir beldede zayıflamasının, insanların dîne bağlılıklarının gevşemesinin, Allah rızasından uzaklaşmalarının sebeplerini çok güzel izah ediyor.
Bozulmanın başı, takvâdan âri, fâcir, günahlara dalmış gevşek ulemâdır. Bilindiği gibi ilim bir vesikadır, âlettir, kemâle götüren yoldur ama sadece ilim yetmez. Bunun yanında ihlas lazım, amel lazım, takvâ lazım. Aksi takdirde insan ilimle mağrur olur, ucuba düşer, ilmini şer yollara harcar da maddi manevi pek çok felaketlere sebep olur.
İdareci de zâlim ise, âbid, zâhid, sâlih mü’min kimseleri ezer. Halka fısk ve fücurda kötü örnek olur, zevk u sefa, lehviyyat ve seyyiat yollarına yöneltir.
Câhil müctehid ise kaş yapayım derken göz çıkaran kimseye benzer. Kur’ân ve Hadisin naslarından yanlış ve ters ahkâm çıkarır, kendini de, kendine uyanları da helâk eder. Allah Teâlâ dinimizi bu gibi âfetlerin cümlesinden hıfz eylesin. Âmin.
MEHMED ZAHİD KOTKU / Hadislerle Nasihatlar Cilt-1 – 1984
