Hz. Şürahbil b. Hasene’nin Hikâyesi
Abdullah’ın kızı Şifâ (radiyallahu anhâ) şöyle demiştir: “Efendimizin (a.s.m.) yanına varıp kendisinden bir şeyler istedim. O (a.s.m.) özür beyan ederek, verecek bir şeyi olmadığını söyledi. Ancak ben içimden O’nun hakkında verip veriştiriyordum.
Derken namaz vakti geldi. Çıktım, doğru Şürahbil b. Hasene’nin nikâhında bulunan kızımın yanına gittim. Baktım Şürahbil evde. Şürahbil’e: “Namaz vakti geldiği halde, sen hâlâ evde ne arıyorsun?” diye çıkıştım. “Teyze! Beni azarlama! Bir elbisem vardı, onu da Resûlü Ekrem Efendimiz (a.s.m.) benden ödünç olarak aldı!” dedi. “Anam babam sana feda olsun! dedim.
Ben de bugünden beri, O’nun hakkında kötü şeyler düşünüyordum içimden. Demek ki, durumu gerçekten bu imiş; hiç bilememişim!” dedim. Şürahbil: “Gerçekten şu anda Allah Resûlünün bizim yamalayıp verdiğimiz o elbiseden başka elbisesi yok” dedi.
HAYATU’S-SAHABE / M. Yusuf KANDEHLEVÎ
